نقش فن آوری های یادگیری تطبیقی در به روز رسانی رویکرد های آموزشی

در عصر حاضر، نظام های آموزشی سنتی با چالش های جدی در زمینه پاسخگویی به نیازهای متنوع فراگیران روبرو هستند. مدل های “یک شیوه برای همه” دیگر کارایی لازم را نداشته و نیاز به رویکردهای شخصی سازی شده بیش از پیش احساس می شود. این مقاله به بررسی نقش محوری فن آوری های یادگیری تطبیقی (Adaptive Learning Technologies) در دگرگونی و به روزرسانی پارادایم های آموزشی می پردازد. یادگیری تطبیقی با بهره گیری از هوش مصنوعی، تحلیل داده های کلان و الگوریتم های پیشرفته، محتوای آموزشی، سرعت یادگیری و مسیر پیشرفت را بر اساس نیازها، توانایی ها و دانش پیشین هر دانش آموز یا دانشجو تنظیم می کند. این پژوهش با مرور مبانی نظری، زیرساخت های تکنولوژیک و تاثیرات پداگوژیک این فن آوری، استدلال می کند که ادغام سیستم های تطبیقی در برنامه درسی می تواند منجر به افزایش تعامل، بهبود بازدهی یادگیری و کاهش نرخ افت تحصیلی گردد. همچنین با تمرکز بر بستر آموزشی ایران و ارجاع به دیدگاه های صاحب نظران داخلی، چالش ها و فرصت های پیاده سازی این سیستم ها مورد واکاوی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: یادگیری تطبیقی ، هوش مصنوعی در آموزش ، شخصی سازی آموزش ، تکنولوژی آموزشی ، داده کاوی آموزشی ، سیستم های مدیریت یادگیری ، تحول پداگوژیک.