آینده آموزش :تلفیق روش های سنتی و نوین در تدریس

در عصر حاضر، نظام های آموزشی در سراسر جهان با پارادایم های متغیری روبرو هستند که ناشی از پیشرفت های شتابان تکنولوژیک و تغییرات بنیادین در نیازهای شناختی و اجتماعی یادگیرندگان است. این مقاله به بررسی چالش ها و فرصت های پیش روی آموزش در قرن بیست و یکم می پردازد و استدلال می کند که آینده آموزش نه در حذف کامل روش های سنتی و نه در پذیرش کورکورانه ابزارهای دیجیتال، بلکه در «تلفیق هوشمندانه» یا رویکرد ترکیبی (Blended Learning) نهفته است. در این پژوهش، ضمن واکاوی نقاط قوت و ضعف روش های سخنرانی محور و معلم مدار، به تحلیل رویکردهای نوین همچون یادگیری معکوس، گیمیفیکیشن و آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی پرداخته می شود. هدف نهایی، ارائه مدلی بومی و کارآمد برای نظام آموزشی ایران است که در آن، تکنولوژی به عنوان تسهیل گر و نه جایگزین تعاملات انسانی عمل کند. با استناد به دیدگاه های صاحب نظران ایرانی، راهکارهایی برای غلبه بر چالش های زیرساختی و فرهنگی ارائه خواهد شد.

کلیدواژه ها:

آموزش تلفیقی ، روش های تدریس سنتی ، فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، پداگوژی نوین ، تحول دیجیتال ، برنامه درسی ، تعامل معلم و دانش آموز.