تحلیل ظرفیت های آموزش مبتنی بر پروژه های فناورانه در فهم عمیق مفاهیم پیچیده درسی

در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش گذار از حافظه محوری به سوی درک عمیق و کاربردی مفاهیم روبرو هستند. مفاهیم پیچیده درسی، به ویژه در علوم پایه و مهندسی، اغلب دارای ماهیتی انتزاعی هستند که روش های سنتی تدریس قادر به انتقال کامل آن ها نیستند. این مقاله با هدف تحلیل نقش و ظرفیت های «آموزش مبتنی بر پروژه های فناورانه» (Technology-Based Project Learning - TBPL) در تعمیق یادگیری تدوین شده است. رویکرد این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی مبانی نظری ساختن گرایی و ارتباط گرایی، نشان می دهد که چگونه تلفیق فناوری با ماهیت کاوشگرانه پروژه های درسی، می تواند شکاف شناختی میان دانش آموز و مفاهیم انتزاعی را پر کند. یافته ها حاکی از آن است که فناوری در قالب ابزارهای شبیه ساز، واقعیت افزوده و پلتفرم های تعاملی، نه تنها به عنوان یک تسهیل گر، بلکه به عنوان یک شریک شناختی عمل کرده و با کاهش بار شناختی بیرونی و افزایش درگیری ذهنی، منجر به فهم عمیق می شود. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی صحیح این رویکرد نیازمند بازنگری در طراحی آموزشی و توانمندسازی معلمان است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر پروژه ، فناوری آموزشی ، فهم عمیق ، مفاهیم پیچیده درسی ، ساختن گرایی ، یادگیری تعاملی.