نقش معلم در ایجاد حس تعلق در محیط مدرسه

هدف این مقاله پژوهشی–تحلیلی، با تاکید بر نقش معلم در ایجاد حس تعلق دانش آموزان به محیط مدرسه، به بررسی ابعاد عاطفی، اجتماعی، تربیتی و آموزشی رابطه معلم–دانش آموز و همچنین سازوکارهای تقویت حس تعلق از طریق راهبردهای کلاسی و فرایندی می پردازد. با استناد به نظریه های تعلق آمندی و امنیت روانی، و همچنین مبانی عدالت آموزشی، به بررسی منابع مرتبط با فرهنگ مدرسه، هویت یابی تحصیلی و انگیزش تحصیلی پرداخته می شود. یافته های این مطالعه نشان می دهد که وجود رابطه متقابل و احترام متساوی میان معلم و دانش آموز، ایجاد امنیت روانی در کلاس، فرصت دهی به مشارکت دانش آموزان و فراهم آوردن فرصت های موفقیت و پشتیبانی عاطفی از سوی معلم می تواند حس تعلق را تقویت کند و در نتیجه به بهبود اعتماد به نفس، انگیزه تحصیلی و حضور فعال در مدرسه منجر شود. از طریق مدل مفهومی ارائه شده، روابط بین متغیرهای کلیدی مانند تعامل معلم–دانش آموز، فرهنگ مدرسه، عدالت آموزشی و هویت تحصیلی به صورت نظام مند تحلیل می شوند. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاری آموزشی و مداخلات مدرسه ای ارائه می شود تا با تقویت نقش معلم در ابعاد عاطفی و اجتماعی، زمینه ساز محیطی امن، پاسخ گو و الهام بخش برای یادگیری مادام العمر باشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:نقش معلم ، حس تعلق ، امنیت روانی ، تعامل معلم–دانش آموز ، عدالت آموزشی ، هویت یابی تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، فرهنگ مدرسه ، روابط انسانی