نقش معلم از انتقال دهنده دانش تا تسهیل گر تجربه یادگیری

در عصر حاضر، پارادایم های آموزشی به سرعت در حال تغییر هستند و نقش سنتی معلم به عنوان تنها منبع دانش و انتقال دهنده اطلاعات، دیگر پاسخگوی نیازهای نسل جدید و پیچیدگی های دنیای مدرن نیست. این مقاله به بررسی تحول نقش معلم از یک سخنران صرف به یک تسهیل گر (Facilitator) می پردازد. در این رویکرد جدید، معلم دیگر در مرکز کلاس قرار ندارد، بلکه دانش آموزان محور اصلی فرایند یادگیری هستند و معلم وظیفه دارد تا محیطی غنی، حمایتی و چالش برانگیز را برای ساختن دانش توسط خود فراگیران فراهم آورد. این پژوهش با بررسی مبانی نظری ساختن گرایی، الزامات قرن بیست و یکم و روانشناسی یادگیری، ابعاد مختلف این تغییر نقش را واکاوی می کند. همچنین چالش های پیش روی معلمان در سیستم آموزشی ایران برای پذیرش این نقش جدید و راهکارهای غلبه بر آن ها مورد بحث قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که گذار به نقش تسهیل گری، نیازمند تغییر در باورهای معلمان، بازنگری در برنامه های درسی و حمایت های ساختاری است که در نهایت منجر به یادگیری عمیق تر، پایدارتر و معنادارتر برای دانش آموزان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: تسهیل گری ، نقش معلم ، یادگیری دانش آموز محور ، ساختن گرایی ، آموزش نوین ، انتقال دانش.