تحلیل راهبردهای نوین تدریس علوم اجتماعی با رویکرد آموزش فعال و تاثیر آن بر ارتقاء آگاهی و مسئولیت اجتماعی دانش آموزان

در عصر حاضر، آموزش علوم اجتماعی نقشی فراتر از انتقال صرف دانش و اطلاعات تاریخی یا جغرافیایی بر عهده دارد. هدف غایی این حوزه درسی، تربیت شهروندانی آگاه، مسئول و مشارکت جو است که توانایی تحلیل مسائل پیچیده اجتماعی و اتخاذ تصمیمات عقلانی را داشته باشند. این مقاله با هدف تحلیل راهبردهای نوین تدریس در علوم اجتماعی و بررسی تاثیر رویکردهای آموزش فعال بر میزان آگاهی و مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان نگاشته شده است. روش شناسی این پژوهش مبتنی بر مرور تحلیلی و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که گذار از روش های سنتی معلم محور به شیوه های فعال یادگیری نظیر یادگیری مبتنی بر حل مسئله، تفحص گروهی، ایفای نقش و بحث و گفتگو، بستر مناسبی را برای درونی سازی ارزش های اجتماعی فراهم می آورد. این راهبردها با درگیر کردن دانش آموزان در فرآیندهای شناختی و عاطفی، نه تنها سطح دانش آن ها را ارتقاء می دهند، بلکه با تقویت همدلی، تفکر انتقادی و مهارت های ارتباطی، زمینه را برای ظهور رفتارهای مسئولانه در سطح جامعه مهیا می سازند. نتایج حاکی از آن است که بین به کارگیری الگوهای تدریس فعال و افزایش مولفه های شهروندی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد و نظام آموزشی ایران نیازمند بازنگری جدی در شیوه های اجرایی برنامه درسی علوم اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش فعال ، علوم اجتماعی ، مسئولیت اجتماعی ، راهبردهای تدریس ، آگاهی اجتماعی ، شهروندی ، روش های نوین.