ادغام هوش مصنوعی در برنامه ریزی درسی: فرصت ها و ملاحظات اخلاقی برای معلمان

ظهور فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی (AI)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با تحولات بنیادین مواجه کرده است. برنامه ریزی درسی به عنوان قلب تپنده نظام آموزشی، بیشترین پتانسیل را برای پذیرش این تغییرات داراست. این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول برنامه ریزی درسی، به تبیین فرصت هایی نظیر شخصی سازی آموزش، تحلیل داده های یادگیری و خودکارسازی وظایف مدیریتی می پردازد. همزمان، چالش ها و ملاحظات اخلاقی اجتناب ناپذیر همچون سوگیری های الگوریتمی، حریم خصوصی داده ها، وابستگی تکنولوژیک و شکاف عدالت آموزشی مورد واکاوی قرار می گیرد. با استناد به پژوهش های داخلی، این مقاله استدلال می کند که هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه به عنوان یک “همکار هوشمند” باید در خدمت ارتقای کیفیت تدریس قرار گیرد. یافته ها نشان می دهد که موفقیت در این ادغام نیازمند بازتعریف نقش معلم، توسعه سواد دیجیتال و تدوین چارچوب های اخلاقی بومی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، برنامه ریزی درسی ، اخلاق حرفه ای معلم ، شخصی سازی یادگیری ، تکنولوژی آموزشی ، عدالت آموزشی.