تحلیل اثربخشی تدریس مبتنی بر علایق فردی و فناوری در تقویت انگیزه درونی دانش آموزان

در عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش های متعددی در زمینه کاهش انگیزه تحصیلی و عدم درگیری فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری مواجه هستند. این مقاله با هدف تحلیل عمیق اثربخشی تلفیق دو رویکرد کلیدی، یعنی «تدریس مبتنی بر علایق فردی» و «استفاده از فناوری های نوین آموزشی»، بر تقویت «انگیزه درونی» دانش آموزان نگارش شده است. روش پژوهش در این مقاله، تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مرور مبانی نظری و یافته های پژوهشی است. یافته های این تحلیل نشان می دهد که وقتی محتوای آموزشی با علایق شخصی دانش آموزان همسو می شود و از طریق ابزارهای فناورانه (مانند واقعیت افزوده، هوش مصنوعی و پلتفرم های تعاملی) ارائه می گردد، نیازهای روان شناختی اساسی شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط، به درستی ارضا می شوند. این امر منجر به تبدیل انگیزه بیرونی به انگیزه درونی شده و یادگیری عمیق و پایدار را رقم می زند. نتایج حاکی از آن است که فناوری به عنوان یک تسهیل گر، امکان شخصی سازی آموزش را فراهم کرده و تدریس مبتنی بر علاقه، معنا و هدف یادگیری را برای دانش آموز آشکار می سازد. ترکیب این دو، سینرژی قدرتمندی ایجاد می کند که نه تنها عملکرد تحصیلی را بهبود می بخشد، بلکه اشتیاق مادام العمر به یادگیری را در دانش آموزان نهادینه می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: انگیزه درونی ، علایق فردی ، فناوری آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، تدریس نوین ، روانشناسی تربیتی.