تبدیل مدرسه به محیطی خلاق تر برای دانش آموزان با ویژگی های فردی متفاوت

دنیای امروز نیازمند انسان هایی است که قابلیت تفکر خلاق، حل مسئله، و سازگاری با تغییرات را داشته باشند. سیستم های آموزشی سنتی، با رویکردهای یکسان سازی و تاکید بر حفظیات، اغلب مانع شکوفایی خلاقیت و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان می شوند. این مقاله با هدف بررسی راهکارهای تبدیل مدرسه به محیطی خلاق تر برای دانش آموزان با ویژگی های فردی متفاوت، به تحلیل چالش ها و ارائه پیشنهادات کاربردی می پردازد. روش پژوهش از نوع مروری کتابخانه ای بوده و با بررسی منابع معتبر علمی داخلی و خارجی، به تبیین مفاهیم خلاقیت، تفاوت های فردی، و نقش مدرسه در پرورش آن ها پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که برای ایجاد یک محیط آموزشی خلاق و فراگیر، لازم است از رویکردهای تدریس فعال، پروژه محور، و مبتنی بر بازی استفاده شود؛ برنامه های درسی منعطف و متناسب با نیازها و علایق دانش آموزان طراحی گردد؛ معلمان به مهارت های لازم برای شناسایی و پرورش خلاقیت و استعدادهای گوناگون دانش آموزان مجهز شوند؛ و فضای فیزیکی مدرسه نیز به گونه ای تغییر یابد که محرک خلاقیت و همکاری باشد. در نهایت، با ارائه پیشنهادات کاربردی و مبسوط، راهکارهایی برای اجرایی سازی این تحولات در سیستم آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، تفاوت های فردی ، محیط آموزشی ، برنامه درسی ، روش های تدریس ، مدرسه خلاق