(بررسی تاثیر روش های تدریس فعال در درس مطالعات اجتماعی بر انگیزش یادگیری دانش آموزان)

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری روش های تدریس فعال در درس مطالعات اجتماعی بر میزان انگیزش یادگیری دانش آموزان است. با توجه به نقش اساسی انگیزش در فرآیند یاددهی–یادگیری و اهمیت درس مطالعات اجتماعی در پرورش مهارت های اجتماعی، مدنی و تفکر انتقادی، استفاده از روش های تدریس نوین و فعال می تواند زمینه ساز افزایش علاقه و مشارکت دانش آموزان در کلاس درس شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، مقالات علمی و پژوهش های پیشین انجام شده است. در این مطالعه، روش های تدریس فعال از جمله یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، ایفای نقش، حل مسئله و آموزش مبتنی بر پروژه مورد بررسی قرار گرفته و تاثیر آن ها بر ابعاد مختلف انگیزش یادگیری شامل انگیزش درونی، مشارکت کلاسی، علاقه به یادگیری و احساس خودکارآمدی دانش آموزان تحلیل شده است. نتایج حاصل از بررسی مطالعات پیشین نشان می دهد که استفاده هدفمند از روش های تدریس فعال در مقایسه با روش های سنتی، تاثیر معناداری بر افزایش انگیزش یادگیری دانش آموزان دارد و موجب بهبود تعامل معلم و دانش آموز، افزایش فعالیت ذهنی فراگیران و ارتقای کیفیت یادگیری می شود. همچنین یافته ها حاکی از آن است که معلمان با ایجاد محیط یادگیری پویا و مشارکتی می توانند زمینه رشد انگیزش پایدار و یادگیری عمیق تر را در دانش آموزان فراهم کنند. در پایان، بر ضرورت آموزش و توانمندسازی معلمان در به کارگیری روش های تدریس فعال در درس مطالعات اجتماعی تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، انگیزش یادگیری ، مطالعات اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، مشارکت دانش آموزان ، روش های نوین آموزشی