بررسی نقش مدرسه در بروز آسیب های اجتماعی و ارائه راهکارهای پیشگیرانه برای کاهش آسیب در دانش آموزان

آسیب های اجتماعی در مدارس یکی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی به شمار می آید که می تواند پیامدهای جدی بر سلامت روان، پیشرفت تحصیلی و رشد اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی عوامل زمینه ساز بروز آسیب های اجتماعی در محیط مدرسه و بررسی اثربخشی راهبردهای پیشگیرانه در میان دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و به شیوه میدانی اجرا گردید و به منظور جمع آوری داده ها از ابزارهایی نظیر پرسشنامه، مصاحبه و مشاهده مستقیم استفاده شد. جامعه مورد بررسی شامل معلمان، مشاوران، والدین و دانش آموزان بوده است.در این پژوهش، برخی از مهم ترین مصادیق آسیب های اجتماعی از جمله پرخاشگری، رفتارهای خشونت آمیز، ترک تحصیل و مشکلات روان شناختی مورد توجه قرار گرفت. تحلیل داده ها نشان داد عوامل خانوادگی، وضعیت اقتصادی، کیفیت روابط بین فردی در مدرسه و شرایط محیط آموزشی از موثرترین متغیرها در شکل گیری و گسترش آسیب های اجتماعی در میان دانش آموزان هستند. همچنین نتایج بیانگر آن است که اجرای برنامه های پیشگیرانه مانند آموزش مهارت های زندگی، ارتقای ارتباط مدرسه و خانواده، تقویت نقش مشاوران و حمایت روانی–اجتماعی دانش آموزان می تواند به کاهش قابل توجه آسیب ها کمک کند. به طور کلی، یافته های پژوهش بر ضرورت مداخله هدفمند و برنامه ریزی منسجم برای پیشگیری از آسیب های اجتماعی در مدارس تاکید می کند و راهکارهایی اجرایی جهت بهبود شرایط تربیتی و آموزشی مدارس پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی در مدرسه ، پیشگیری اجتماعی ، رفتارهای پرخطر ، خشونت و پرخاشگری ، ترک تحصیل ، سلامت روان دانش آموزان ، آموزش مهارت های زندگی ، مشارکت خانواده و مدرسه ، محیط آموزشی