طراحی آموزشی با رویکرد یادگیری فعال در کلاس درس

در دهه های اخیر، تحول در رویکردهای آموزشی منجر به توجه روزافزون به یادگیری فعال به عنوان یکی از موثرترین شیوه های ارتقاء کیفیت آموزش شده است. یادگیری فعال با تاکید بر مشارکت دانش آموزان در فرآیند یادگیری، به جای دریافت منفعلانه اطلاعات، زمینه ساز تفکر انتقادی، حل مسئله و تعامل موثر در کلاس درس می شود. این مقاله با رویکردی مروری، به بررسی مفاهیم بنیادین یادگیری فعال، اصول طراحی آموزشی مبتنی بر آن، و راهکارهای اجرایی در محیط های آموزشی می پردازد. همچنین چالش های رایج در پیاده سازی این رویکرد، از جمله مقاومت معلمان، محدودیت منابع و فرهنگ آموزشی سنتی، مورد تحلیل قرار گرفته و راه حل هایی برای رفع آن ها پیشنهاد می شود. هدف این مقاله، ارائه تصویری جامع از ظرفیت های یادگیری فعال در طراحی آموزشی و تشویق معلمان و سیاست گذاران به بهره گیری از آن در راستای بهبود کیفیت یاددهی-یادگیری است. یافته های این مرور نشان می دهد که طراحی آموزشی فعال می تواند نقش کلیدی در افزایش انگیزه، مشارکت و یادگیری عمیق دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، طراحی آموزشی ، مشارکت دانش آموز ، محیط کلاس ، تفکر انتقادی