بررسی ضرورت جلب مشارکت دانش آموزان در فرآیند یاددهی و یادگیری

یادگیری به عنوان یکی از اساسی ترین فرآیندهای تربیتی، نقش محوری در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند و کیفیت آن تا حد زیادی به میزان مشارکت فعال یادگیرندگان در فرآیند آموزش وابسته است. در سال های اخیر، با وجود گسترش نظریه های نوین یادگیری، همچنان در بسیاری از کلاس های درس، الگوهای سنتی و معلم محور غالب بوده و مشارکت دانش آموزان در سطحی محدود و سطحی باقی مانده است. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد یادگیری، عوامل موثر بر آن و به ویژه نقش جلب مشارکت دانش آموزان در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری انجام شده است. روش پژوهش، مطالعه کتابخانه ای بوده و داده ها از طریق بررسی نظام مند کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که مشارکت فعال دانش آموزان، علاوه بر افزایش انگیزش تحصیلی، موجب تعمیق یادگیری، افزایش ماندگاری آموخته ها و تقویت مهارت های اجتماعی می شود. همچنین عواملی مانند روش تدریس معلم، جو روانی کلاس، تعاملات معلم–دانش آموز و دانش آموز–دانش آموز، و توجه به تفاوت های فردی نقش تعیین کننده ای در میزان مشارکت دارند. نتایج این پژوهش بر ضرورت تغییر رویکردهای آموزشی از روش های انتقالی به الگوهای مشارکت محور تاکید کرده و می تواند مبنایی برای بهبود شیوه های تدریس و ارتقای کیفیت نظام آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، مشارکت دانش آموزان ، فرآیند یاددهی و یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، تعامل کلاسی