تاثیر روش های نوین آموزش: تلفیق بازی با ریاضی در دوره ابتدایی

این مقاله به بررسی جامع تاثیر تلفیق بازی با آموزش ریاضی در دوره ابتدایی می پردازد. با توجه به چالش های گسترده و عمیق روش های سنتی آموزش ریاضی، مانند ایجاد اضطراب ریاضی، کاهش شدید علاقه و انگیزه درونی دانش آموزان، و ناکامی در ایجاد درک مفهومی پایدار، استفاده از روش های بازی محور به عنوان یک راهکار موثر، جذاب و مبتنی بر اصول روانشناسی رشد و یادگیری مورد بررسی دقیق و موشکافانه قرار گرفته است. یافته ها به وضوح نشان می دهند که این روش ها نه تنها موجب افزایش چشمگیر انگیزه و مشارکت فعال فراگیران می شوند، بلکه درک مفهومی عمیق تری از مفاهیم انتزاعی ریاضی ایجاد کرده، مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی را تقویت نموده و به طور همزمان مهارت های اجتماعی، ارتباطی و کار گروهی دانش آموزان را پرورش می دهند. همچنین، چالش های مهم پیش روی این رویکرد، مانند نیاز مبرم به آموزش و توانمندسازی معلمان، محدودیت های زمانی و ساختاری برنامه های درسی فعلی، کمبود منابع و امکانات در برخی مدارس، و همچنین ضرورت طراحی بازی های هدف مند و مرتبط با اهداف آموزشی، به تفصیل مورد بحث و تحلیل قرار گرفته اند. در نهایت، پیشنهادهایی کاربردی و گام به گام برای اجرای موثر و پایدار این روش ها در نظام آموزشی، ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مهارت اجتماعی ، بازی هدفمند ، برنامه درسی ، نظام آموزشی ، کار گروهی