استفاده از داستان سرایی در آموزش مفاهیم پیچیده

آموزش مفاهیم پیچیده و انتزاعی در حوزه های علمی، فنی و انسانی همواره با چالش مواجه بوده است. این مقاله با هدف بررسی نقش راهبردی داستان سرایی به عنوان یک روش آموزشی موثر، به تحلیل مبانی نظری و سازوکارهای شناختی آن می پردازد. یافته ها نشان می دهند که روایت، با سازماندهی اطلاعات در قالب آشنا، ایجاد ارتباط عاطفی و ارائه دانش در بافتی معنادار، می تواند بار شناختی یادگیرنده را کاهش داده، توجه و انگیزه را افزایش دهد و درکی عمیق تر و ماندگارتر ایجاد کند. مقاله با ارائه اصول طراحی روایت آموزشی موثر (مانند شخصیت پردازی، استفاده از استعاره و الگوهای روایی) و بررسی کاربردهای عملی آن در رشته های مختلف، نشان می دهد که داستان سرایی نه یک تکنیک حاشیه ای، بلکه یک راهبرد شناختی قدرتمند برای معنا بخشیدن به پیچیدگی هاست. در نهایت، با اشاره به چالش هایی مانند زمان بر بودن طراحی و خطر ساده انگاری، بر ضرورت آموزش این مهارت به مدرسان و تلفیق آن با روش های تحلیلی تاکید می گردد.

کلیدواژه ها:

داستان سرایی ، آموزش ، روایت محوری ، حافظه روایی