چگونگی اثرگذاری بازخورد معلم بر اعتماد به نفس و موفقیت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش تعاملات پیچیده میان کیفیت بازخورد کلامی و نوشتاری معلم و دو برآیند حیاتی در آموزش، یعنی اعتماد به نفس تحصیلی (Self-Efficacy) و عملکرد انطباقی در طول زمان (موفقیت تحصیلی پایدار) را به صورت عمیق کاوش می کند. با بهره گیری از چارچوب های شناختی-اجتماعی و نظریه هدف گذاری، بازخورد به عنوان «مولفه تنظیم کننده محیط یادگیری» تعریف می شود. تاکید اصلی بر تمایز کیفی میان بازخورد فرآیند-محور (که بر راهبردها و تلاش متمرکز است) و بازخورد نتیجه-محور (که بر محصول نهایی یا ویژگی های ثابت تمرکز دارد) است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که بازخورد فرآیند-محور به طور مستقیم به تقویت باورهای خودکارآمدی دانش آموزان منجر شده و آن ها را به پذیرش چالش ها و اتخاذ راهبردهای فراشناختی متمایل می سازد. این تحقیق با تکیه بر ادبیات اخیر، ضرورت آموزش مهارت های بازخورددهی دقیق و اخلاقی به معلمان را به عنوان یک استراتژی مداخله ای سطح بالا برای تضمین موفقیت تحصیلی بلندمدت و کاهش اضطراب عملکردی دانش آموزان، اثبات می کند.

کلیدواژه ها:

بازخورد سازنده ، خودکارآمدی ، نگرش رشد ، تنظیم یادگیری ، روانشناسی تربیتی معاصر