(تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان)

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان است. مشکلات رفتاری از جمله پرخاشگری، نافرمانی، تکانشگری و ضعف در تعاملات اجتماعی، از شایع ترین چالش های دوران کودکی محسوب می شوند که در صورت عدم مداخله به موقع، می توانند پیامدهای منفی بلندمدتی بر رشد تحصیلی، هیجانی و اجتماعی کودکان برجای گذارند. خودتنظیمی هیجانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد هیجانی، نقش مهمی در کنترل هیجان ها، مدیریت رفتار و سازگاری با محیط ایفا می کند.این پژوهش با روش شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان دوره دبستان بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در برنامه آموزشی مهارت های خودتنظیمی هیجانی شامل آموزش شناسایی هیجان ها، راهبردهای کنترل خشم، مدیریت استرس، حل مسئله و خودآگاهی هیجانی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان استفاده شد. داده ها با روش های آماری مناسب مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی تاثیر معناداری بر کاهش مشکلات رفتاری کودکان داشته و موجب کاهش رفتارهای پرخاشگرانه، نافرمانی و افزایش سازگاری هیجانی و اجتماعی آنان شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، می توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت های خودتنظیمی هیجانی به عنوان یک مداخله موثر، می تواند در برنامه های آموزشی و تربیتی مدارس و مراکز مشاوره کودک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودتنظیمی هیجانی ، مشکلات رفتاری کودکان ، آموزش مهارت های هیجانی ، پرخاشگری ، سازگاری اجتماعی ، سلامت روان کودک