چگونه توانستم با برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر، یادگیری عمیق تری در هنرجویان ایجاد کنم؟

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر بر یادگیری عمیق هنرجویان در مدرسه پژوهش ارومیه انجام شده است. مسئله اصلی این پژوهش، مشاهده سطحی بودن یادگیری در بسیاری از هنرجویان و عدم توانایی آن ها در انتقال و کاربرد دانش در موقعیت های جدید بود. روش تحقیق، اقدام پژوهی مشارکتی بوده و جامعه آماری شامل ۳۵ نفر از هنرجویان پایه دهم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ می باشد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسش نامه محقق ساخته، مصاحبه نیمه ساختاریافته، مشاهده مستقیم کلاسی، آزمون های عملکردی و تحلیل اسناد و مدارک بوده است. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی (میانگین، درصد فراوانی) و تحلیل محتوای کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که اجرای برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر شامل راهبردهایی چون تمایز آموزشی، یادگیری مبتنی بر پروژه، ارزشیابی تکوینی مستمر، استفاده از فناوری های نوین و ایجاد فرصت های یادگیری خودتنظیمی، منجر به افزایش ۲۸ درصدی نمرات یادگیری عمیق، بهبود ۳۵ درصدی مشارکت فعال کلاسی و افزایش ۴۲ درصدی انگیزش تحصیلی هنرجویان شده است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که انعطاف پذیری در برنامه ریزی درسی می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش تفکر انتقادی در هنرجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی انعطاف پذیر ، یادگیری عمیق ، هنرجویان ، اقدام پژوهی ، تمایز آموزشی