رابطه تفکر انتقادی و سلامت اجتماعی با گرایش به رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر ایلام

پژوهش حاضر باهدف رابطه تفکر انتقادی و سلامت اجتماعی با گرایش به رفتارهای پرخطر در میان دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر ایلام انجام گرفت. در این پژوهش از روش توصیفی- همبستگی استفاده شده است، جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ که تعداد آن ها ۳۵۹۶ نفر بود، تشکیل داده است. در پژوهش حاضر، به منظور تعیین حجم نمونه، با استفاده از جدول کرجسی و مورگان(۱۹۷۰)، تعداد ۳۴۷ نفر بود که به علت جلوگیری از افت نمونه و عدم عودت پرسشنامه ها و ... ده درصد بیشتر یعنی ۳۸۱ نفر انتخاب شد که پس از عودت پرسشنامه ها ۳۶۰ پرسشنامه مورد آزمون قرار گرفت. ابزار اندازه گیری شامل، پرسشنامه رفتارهای پر خطر محمدخانی (۱۳۸۵)، پرسشنامه تفکر انتقادی ریکتس (۲۰۰۳) و پرسشنامه سلامت اجتماعی کییز (۱۹۹۸) بود. برای تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون ساده و رگرسیون چندگانه گام به گام استفاده شد. یافته ها نشان داد که همبستگی بین تفکر انتقادی و سلامت اجتماعی با گرایش به رفتارهای پرخطر دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر ایلام به ترتیب برابر با ۲۳۶/۰- و ۵۲۲/۰- و میزان خطای آزمون کمتر از سطح معنی داری ۰۵/۰ می باشند، یعنی بین متغیرهای تفکر انتقادی و سلامت اجتماعی با رفتارهای پرخطر رابطه معنادار و معکوس وجود دارد. یافته های این پژوهش می تواند در ایجاد برنامه های مداخله ای برای افراد درگیر در رفتارهای پرخطر و نیز در پیشگیری از این رفتارها در افراد در معرض خطر به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، سلامت اجتماعی ، رفتارهای پرخطر