تاثیر مدیریت هماهنگ و یکپارچه بر ارتقای عملکرد مدارس در حوزه آموزش و اجرا

مدیریت مدرسه زمانی می تواند به سطح مطلوبی از کارآمدی و اثربخشی برسد که میان ارکان اصلی آن، هماهنگی و هم سویی عملکردی برقرار باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مدیریت یکپارچه در ارتقای عملکرد آموزشی و اجرایی مدارس، به تحلیل میزان تعامل و هماهنگی میان مدیر مدرسه، معاون اجرایی و معاون آموزشی پرداخته است. در این مطالعه تلاش شده است ضمن تبیین مبانی نظری مدیریت یکپارچه، ابعاد اثرگذاری هم افزایی مدیریتی بر کیفیت فعالیت های مدرسه، انگیزش کارکنان و بهبود فضای آموزشی مورد بررسی قرار گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد وجود ارتباط سازمان یافته و هماهنگی موثر بین مدیر و معاونین، موجب تسهیل فرآیند تصمیم گیری، نظم بخشی به امور اجرایی، افزایش کیفیت برنامه ریزی آموزشی و در نهایت ارتقای رضایت شغلی معلمان و رضایت آموزشی دانش آموزان می شود. همچنین، تقویت همکاری میان این سه بخش مدیریتی می تواند به کاهش تعارضات سازمانی، افزایش انسجام در اجرای سیاست ها و هم راستایی اهداف آموزشی و اجرایی در مدرسه منجر گردد. با این حال، نتایج بیانگر آن است که موانعی نظیر ضعف ارتباطات سازمانی، نبود تقسیم کار شفاف، کمبود منابع و اختلاف دیدگاه در تصمیم گیری ها می تواند روند تحقق مدیریت یکپارچه را با مشکل مواجه سازد.در پایان، برای تحقق بهتر مدیریت یکپارچه در مدارس، راهکارهایی همچون توسعه مهارت های ارتباطی و مدیریتی، تدوین سازوکارهای مشخص برای تقسیم وظایف، برگزاری جلسات هدفمند و مستمر مدیریتی و استفاده از ابزارهای فناوری برای تسهیل هماهنگی پیشنهاد شده است. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی در طراحی ساختار مدیریتی منسجم تر و ارتقای کیفیت عملکرد مدرسه کمک نماید

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه مدرسه ، هماهنگی سازمانی ، ساختار مدیریتی ، مدیر و معاونین ، کیفیت آموزشی ، کارآمدی اجرایی ، رضایت شغلی معلمان ، انسجام مدیریتی ، بهبود عملکرد مدارس.