اصول اخلاقی در رهبری آموزشی: تقویت تعهد حرفه ای مدیران مدارس.

این پژوهش به بررسی نقش محوری اصول اخلاقی در شکل دهی به رهبری موثر آموزشی و تاثیر مستقیم آن بر تقویت تعهد حرفه ای مدیران مدارس می پردازد. در عصری که نهادهای آموزشی با چالش های پیچیده مدیریتی، اجتماعی و فناوری مواجه اند، عملکرد مدیران دیگر صرفا به کارایی اداری محدود نمی شود، بلکه عمدتا بر مبنای ظرفیت اخلاقی آن ها تعریف می گردد. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی چارچوب های بنیادین اخلاقی (مانند عدالت توزیعی، شفافیت در تصمیم گیری، و صداقت الگویی) است که رهبری آموزشی را از سطوح صرفا مدیریتی به سطح رهبری تحول آفرین مبتنی بر ارزش ارتقا می دهد. روش شناسی: این پژوهش با تکیه بر رویکرد ترکیبی (کیفی-تحلیلی)، به تحلیل ادبیات نظری در حوزه اخلاق سازمانی، نظریه های رهبری اخلاقی (Ethical Leadership Theories) و مدل های تعهد سازمانی (Organizational Commitment Models) در بافت آموزش می پردازد. تاکید بر این است که چگونه اقدامات اخلاقی مدیران، به ویژه در مواجهه با موقعیت های دشوار اخلاقی (Ethical Dilemmas)، به عنوان مولفه ای کلیدی در شکل گیری اعتماد سازمانی عمل می کند. یافته های کلیدی: نتایج نشان می دهد که رهبران آموزشی متعهد اخلاقی با استفاده از مدل هایی چون مدل فضیلت محور (Virtue Ethics) و رویکرد وظیفه گرا (Deontology)، محیطی را خلق می کنند که در آن، هنجارهای اخلاقی به صورت زیربنایی در فرهنگ مدرسه نهادینه می شوند. این امر مستقیما بر تعهد عاطفی و تعهد مستمر معلمان به حرفه خود اثر مثبت گذاشته و از فرسودگی شغلی ناشی از احساس بی عدالتی یا فقدان حمایت پیشگیری می کند. تقویت این تعهد، در نهایت به بهبود نتایج یادگیری دانش آموزان از طریق ایجاد ثبات سازمانی و افزایش انگیزه درونی کارکنان منجر می شود. نتیجه گیری و دلالت ها: این مطالعه تاکید می کند که سرمایه گذاری در توسعه صلاحیت های اخلاقی مدیران از طریق آموزش های تخصصی مستمر، نه تنها یک ضرورت اخلاقی، بلکه یک استراتژی کلان مدیریتی برای تضمین کیفیت پایدار در نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

رهبری اخلاقی ، تعهد حرفه ای ، مدیران مدارس ، اخلاق سازمانی ، فرهنگ مدرسه ، عدالت آموزشی ، الگوی رهبری