روشهای ارتقاء کیفیت یادگیری دردانش آموزان مقطع استثنایی

بی توجهی به مسائل روانی و رفتاری گاه مشکلات عدیده ای را برای آنان بوجود خواهد آورد که ناتوانی های حرکتی او را تحت الشعاع قرار می دهد . این مسائل جایگاه خاصی را در توان بخشی یک کودک معلول بخود اختصاص می دهد . میزان خدمات و تلاش هایی که برای درمان به کار گرفته می شود به ماهیت مشکلات و توانمند ی های فرد یا کودک بستگی دارد. در این پژوهش سعی شده راهکارهایی برای بهبود وضعیت آموزشی این دانش آموزان و ارتقای کیفیت آموزشی برای تمام دانش آموزان ارایه شود. این پژوهش به بررسی وضعیت تحصیلی و اجتماعی دانش آموزی با عقب ماندگی جسمی و ذهنی می پردازد و راهکارهایی برای بهبود وضعیت او ارایه می دهد.بطورکلی کودکان دارای مشکلات جسمی حرکتی به دلیل مشکلاتی که در قوام عضلانی، اختلال بینایی، اختلال شنوایی، اختلالات تکلم ، اشکالات ارتوپدی (وجود دفرمیتی ) ، ناهنجاری های دهانی و عدم تطابق دندانی ، اشکالات درکی و عاطفی ، اشکالات رفتاری ، رفلکس های غیرطبیعی ، الگوهای غلط و وضعیت بدنی غیر عادی، اختلالات حسی، ضعف در تصور بدنی دارند، موانعی را در امر آموزش تجربه می کنند که این موضوع به نحوی عزت نفس و اعتماد به خود و رفتارهای مناسب هیجانی و اجتماعی را در آنا ن کاهش می دهد . لذا معلمان باید با تکیه بر توانایی دانش آموزان، برنامه ریزی مدونی را در جهت به حداقل رسانیدن موانع طراحی نمایند تا بواسطه آن فرصت های لازم در جهت رشد توانایی های دانش آموزان فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، دانش آموزان ، استثنایی