ضرورت به کارگیری روش های نوین یاددهی و یادگیری در مدارس

تحولات سریع علمی، فناوری و اجتماعی در جهان معاصر، نظام های آموزشی را با چالش های نوینی مواجه ساخته و ضرورت بازنگری در رویکردهای سنتی یاددهی و یادگیری را بیش از پیش آشکار کرده است. آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه انسانی و اجتماعی، نقشی اساسی در پرورش توانمندی های شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی فراگیران ایفا می کند. هدف پژوهش حاضر، بررسی ضرورت به کارگیری روش های نوین یاددهی و یادگیری و تبیین نقش آن ها در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان است. این پژوهش با استفاده از روش مروری و رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و با بررسی منابع علمی معتبر، یافته های پژوهش های پیشین در این حوزه تحلیل و ترکیب شده است. نتایج نشان می دهد که روش های نوین آموزشی، با تاکید بر یادگیرنده محوری، تعاملات کلاسی موثر و ایجاد محیط آموزشی مطلوب، زمینه یادگیری عمیق و پایدار را فراهم می سازند. این روش ها موجب افزایش انگیزه تحصیلی، تقویت تفکر انتقادی، خلاقیت و استقلال یادگیرندگان می شوند. با این حال، اجرای موثر آن ها با موانعی نظیر نگرش های سنتی، تراکم کلاس ها، کمبود امکانات و ضعف توانمندی های حرفه ای معلمان مواجه است. در مجموع، ارتقای کیفیت آموزش مستلزم نگاهی جامع به تمامی ارکان نظام آموزشی، حمایت های ساختاری و توانمندسازی معلمان برای تحقق یادگیری اثربخش و متناسب با نیازهای جامعه امروز است.

کلیدواژه ها:

تعلیم ، تربیت ، روش تدریس ، یادگیری ، روش های نوین