یادگیری تجربی و مهارت آموزی موثر در سلامت روان دانش آموزان مدرسه

هدف از این پژوهش، بررسی نقش یادگیری تجربی و مهارت آموزی بر ارتقای سلامت روان دانش آموزان در محیط های آموزشی است. نظام های آموزشی سنتی که عمدتا بر حافظه محوری استوارند، اغلب منجر به فرسودگی تحصیلی و کاهش خودکارآمدی می شوند. در مقابل، یادگیری تجربی با درگیر ساختن ابعاد مختلف وجودی دانش آموز (شناختی، عاطفی و رفتاری)، بستری برای پیوند دانش با دنیای واقعی فراهم می کند. روش پژوهش حاضر، مروری کتابخانه ای و تحلیل اسنادی است که با بررسی منابع معتبر داخلی و خارجی در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که یادگیری تجربی از طریق افزایش تاب آوری، تقویت عزت نفس و کاهش اضطراب ناشی از شکست، رابطه مستقیمی با بهبود سلامت روان دارد. همچنین، مهارت آموزی در بطن برنامه درسی، “درماندگی آموخته شده” را به “خودکارآمدی فعال” تبدیل می کند. نتایج حاکی از آن است که مدارسی که رویکردهای یادگیری فعال و پروژه محور را جایگزین تدریس محض کرده اند، دانش آموزانی با سلامت روانی پایدارتر و اشتیاق تحصیلی بالاتر تربیت می کنند. در نهایت، پیشنهاداتی برای بازنگری در برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

یادگیری تجربی ، مهارت آموزی ، سلامت روان ، خودکارآمدی ، تاب آوری ، دانش آموزان