تحلیل تاثیر آموزش همدلی بر کاهش تعارضات بین دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر آموزش همدلی بر کاهش تعارضات بین دانش آموزان انجام شد. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود و جامعه آماری آن را دانش آموزان یکی از مقاطع تحصیلی مدارس دولتی تشکیل دادند. نمونه پژوهش به روش در دسترس انتخاب شد و داده ها با استفاده از پرسشنامه همدلی و پرسشنامه تعارض دانش آموزی گردآوری گردید. برنامه آموزش همدلی در قالب چند جلسه آموزشی و با بهره گیری از روش های فعال مانند بحث گروهی، بازی نقش و داستان گویی اجرا شد. نتایج آمار توصیفی و استنباطی نشان داد که پس از اجرای آموزش همدلی، میانگین نمرات همدلی دانش آموزان افزایش معناداری یافته و در مقابل، میزان تعارضات کلامی و رفتاری آنان به طور معناداری کاهش یافته است. همچنین، تحلیل داده ها بیانگر وجود رابطه معکوس و معنادار بین میزان همدلی و شدت تعارضات بود. یافته های پژوهش حاکی از آن است که آموزش همدلی می تواند به عنوان راهکاری موثر و پیشگیرانه در کاهش تعارضات دانش آموزی و بهبود روابط اجتماعی در محیط مدرسه مورد استفاده قرار گیرد و در برنامه ریزی های آموزشی و تربیتی مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همدلی ، تعارضات دانش آموزی ، مهارت های اجتماعی–هیجانی ، آموزش همدلی ، محیط مدرسه