بررسی تاثیر هوشمندسازی کلاس درس بر ایجاد انگیزه یادگیری در دانش آموزان و تحلیل چالش های مرتبط با آن

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر هوشمندسازی کلاس درس بر ایجاد انگیزه یادگیری در دانش آموزان و تحلیل چالش های مرتبط با آن است. هوشمندسازی کلاس درس به عنوان یک تحول پارادایمی، فراتر از تجهیزات فناورانه، مستلزم دگرگونی در روش های تدریس، نقش ها و محیط یادگیری است. یافته ها نشان می دهد که این محیط ها از طریق مکانیزم های روان شناختی و آموزشی متعددی بر انگیزه تاثیر مثبت می گذارند. مهم ترین این مکانیزم ها عبارتند از: ارضای نیازهای خودتعیین گری (استقلال، شایستگی، ارتباط)، ایجاد جذابیت و تعامل چندحسی، امکان شخصی سازی آموزش، تقویت خودکارآمدی، تسهیل یادگیری مشارکتی و ارتباط دادن محتوا با دنیای واقعی. این عوامل در کنار یکدیگر، یادگیری را به فرآیندی فعال، معنادار و لذت بخش تبدیل می کنند.با این حال، تحقق این مزایا با چالش های جدی مواجه است. چالش های فنی و زیرساختی (نظیر نبود شبکه پایدار)، چالش های انسانی (مانند مقاومت فرهنگی و کمبود سواد دیجیتال معلمان)، چالش های محتوایی (کمبود محتوای بومی باکیفیت) و چالش های مدیریتی (نبود برنامه ریزی بلندمدت و بودجه) می توانند اثربخشی هوشمندسازی را به شدت محدود یا حتی نتایج معکوس به همراه داشته باشند.نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که هوشمندسازی یک ابزار توانمندساز است، نه یک راه حل خودکار. تاثیر نهایی آن در ایجاد انگیزه، به طراحی آموزشی هوشمندانه، تلفیق موثر فناوری با پداگوژی و توجه همزمان به تمامی ابعاد فنی، انسانی و محتوایی بستگی دارد. موفقیت در این مسیر مستلزم عبور از نگاه تجهیزمحور و اتخاذ رویکردی کل نگر است که در آن، فناوری در خدمت اهداف تعلیم و تربیت و تقویت نقش راهبردی معلم قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

هوشمند سازی ، دانش آموزان ، انگیزه یادگیری ، چالش ها