نقش راهبردهای مبتنی بر زمینه فرهنگی در بهینه سازی فرآیند یادگیری
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_6763
تاریخ نمایه سازی: 10 بهمن 1404
چکیده مقاله:
بهینه سازی فرآیند یادگیری به عنوان هدف غایی نظام های آموزشی، همواره در کانون توجه پژوهشگران و دست اندرکاران تعلیم و تربیت قرار داشته است. با این حال، رویکردهای رایج در این زمینه، اغلب بر شاخص های جهان شمول، روش های استانداردشده و مدل های یکسان ساز تاکید دارند که در عمل، نتوانسته اند پیچیدگی و تنوع بافت های فرهنگی جوامع مختلف را به طور کامل پوشش دهند. این مقاله با تمرکز بر نقاه راهبردهای مبتنی بر زمینه فرهنگی استدلال می کند که موثرترین و پایدارترین مسیر بهینه سازی فرآیند یادگیری، نه در نادیده گرفتن یا حذف تفاوت های فرهنگی، بلکه در شناسایی، درک و به کارگیری هدفمند این زمینه های فرهنگی به عنوان دارایی ها و اهرم های یادگیری نهفته است. در این راستا، با روش مروری تحلیلی و با واکاوی مبانی نظری حوزه های انسان شناسی آموزشی، روان شناسی فرهنگی و تعلیم و تربیت چندفرهنگی، ابتدا مفهوم «زمینه فرهنگی» در ابعاد شناختی (الگوهای تفکر و استدلال)، زبانی (ساختار و کاربرد زبان)، اجتماعی (هنجارهای تعامل و مشارکت) و ارزشی (باورها و اولویت ها) تشریح می گردد. سپس، الگویی سه سطحی ارائه می شود که در سطح طراحی برنامه درسی، بر بومی سازی محتوا و تلفیق دانش محلی تاکید دارد؛ در سطح روش های تدریس، بر سازگاری راهبردهای آموزشی با سبک های یادگیری ترجیحی فرهنگی (مانند تاکید بر یادگیری مشارکتی در فرهنگ های جمع گرا یا یادگیری مستقل در فرهنگ های فردگرا) تمرکز می کند؛ و در سطح ارزشیابی، بر توسعه ابزارهای منعطف و چندمعیاره که قادر به سنجش طیف وسیعی از مهارت های برخاسته از بافت فرهنگی باشند، اصرار می ورزد. مقاله با ارائه نمونه های عینی و موفق از اجرای این راهبردها در محیط های آموزشی گوناگون نشان می دهد که رویکرد مبتنی بر زمینه فرهنگی، ضمن افزایش تعلق خاطر و هویت یابی مثبت دانش آموزان، به افزایش درگیری شناختی، تقویت انتقال یادگیری به زندگی واقعی و در نهایت، به تعمیق و تسریع فرآیند یادگیری می انجامد. این پژوهش در نهایت نتیجه می گیرد که بهینه سازی واقعی، مستلزم گذار از پارادایم «یک اندازه برای همه» به پارادایم «طراحی برای تنوع» است، جایی که زمینه فرهنگی نه به عنوان مانع، که به عنوان منبعی غنی برای خلق تجربه های یادگیری معنادار و عمل می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نسرین نادی نجف آبادی
کاردانی ، دانشگاه پیام نور خوانسار