بررسی ضرورت به کارگیری رویکرد فعال یاددهی و یادگیری در نظام آموزشی

این پژوهش با هدف بررسی ضرورت به کارگیری رویکرد فعال یاددهی و یادگیری در نظام آموزشی انجام شده است. در رویکرد سنتی، معلم محور اصلی انتقال دانش است و یادگیرنده نقش منفعل دارد که منجر به یادگیری سطحی، کاهش انگیزش و ناتوانی در پرورش مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله می شود. در مقابل، رویکرد فعال با قرار دادن یادگیرنده در مرکز فرایند یادگیری، بر مشارکت فعال، تعامل، کاوشگری و ساخت دانش تاکید دارد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که اجرای رویکرد فعال موجب تقویت یادگیری عمیق، افزایش انگیزش درونی، توسعه مهارت های شناختی و اجتماعی و تربیت یادگیرندگان خودراهبر می شود. با این حال، موفقیت این رویکرد در گرو توانمندسازی معلمان در نقش تسهیل گر، اصلاح نظام ارزشیابی به سمت ارزیابی تکوینی و فراهم آوردن حمایت های نهادی و زیرساختی است. این پژوهش با مرور نظام مند ادبیات موجود، ضمن تایید برتری رویکرد فعال، چارچوبی برای اجرای موثر آن ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رویکرد فعال یاددهی-یادگیری ، رویکرد سنتی ، یادگیری عمیق ، مشارکت یادگیرنده