نقش هوش هیجانی معلمان در بهبود تعاملات آموزشی در دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مولفه های هوش هیجانی معلمان (خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) بر کیفیت تعاملات آموزشی در کلاس های دوره ابتدایی انجام شده است. تعاملات آموزشی موثر، سنگ بنای یادگیری عمیق و ایجاد محیط کلاسی حمایت گر هستند، و در این میان، نقش هیجانات معلم به عنوان متغیر کلیدی مطرح می شود. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش شبیه سازی داده های پیمایشی، به بررسی این رابطه پرداخته است. یافته های شبیه سازی شده نشان داد که معلمان با هوش هیجانی بالاتر، دارای سطوح پایین تری از تعارض کلاسی، و سطوح بالاتری از تعاملات کلامی مثبت، گوش دادن فعال و ایجاد فضای امن روانی برای دانش آموزان هستند. نتیجه گیری می شود که برنامه های توسعه حرفه ای معلمان ابتدایی باید بر تقویت مهارت های هوش هیجانی تمرکز ویژه ای داشته باشند تا به ارتقاء مستقیم کیفیت تعاملات آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تعاملات آموزشی ، دوره ابتدایی ، محیط کلاس درس ، توسعه حرفه ای معلم.