کاربرد قصه گویی هدفمند برای تقویت مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی در دانش آموزان دوره ابتدایی: یک مطالعه آمیخته

هدف:این پژوهش با هدف طراحی، اجرا و سنجش اثربخشی یک برنامه قصه گویی آموزشی-تربیتی ساختاریافته بر تقویت مهارت های اجتماعی (همدلی، همکاری و حل تعارض) و مولفه های هوش هیجانی (بازشناسی هیجانات خود و دیگران) در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش:این تحقیق از نوع آمیخته (کمی-کیفی) با طرح شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه سوم دو کلاس مشابه یک مدرسه ابتدایی بودند که به صورت در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته، هفته ای یک جلسه ۶۰ دقیقه ای در معرض برنامه قصه گویی هدفمند قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس سنجش مهارت های اجتماعی ماتسون، آزمون هوش هیجانی شرینگ (بخش بازشناسی هیجان)، چک لیست مشاهده محقق ساخته از رفتارهای کلاسی و تحلیل نقاشی و بازگویی داستان توسط دانش آموزان بود. داده های کمی با آزمون تحلیل کوواریانس و داده های کیفی با تحلیل محتوای کیفی تحلیل شدند. یافته ها:نتایج کمی نشان داد که بین نمرات پس آزمون دو گروه در مهارت های اجتماعی و هوش هیجانی، پس از حذف اثر پیش آزمون، تفاوت معناداری وجود دارد و گروه آزمایش عملکرد بهتری داشت. تحلیل کیفی مشاهدات و آثار دانش آموزان نیز حاکی از افزایش قابل توجه در بیان هیجانات، درک دیدگاه دیگران در موقعیت های تعارض داستان و ارائه راه حل های مسالمت آمیزتر بود. نتیجه گیری:قصه گویی هدفمند به عنوان یک روش غیرمستقیم، جذاب و کم هزینه، ابزاری موثر برای انتقال آموزش های اجتماعی-هیجانی در بستر مدرسه است و می تواند به طور همزمان بر رشد شناختی و عاطفی-اجتماعی دانش آموزان تاثیر بگذارد

کلیدواژه ها:

قصه گویی آموزشی ، مهارت های اجتماعی ، هوش هیجانی ، آموزش دوره ابتدایی ، پژوهش آمیخته.