تحلیل نقش هوش مصنوعی آموزشی در شخصی سازی یادگیری و ارتقای عدالت آموزشی در مدارس

گسترش فناوری های هوش مصنوعی در سال های اخیر، افق های تازه ای برای تحول نظام های آموزشی و بهبود کیفیت یادگیری گشوده است. سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی با قابلیت تحلیل داده های یادگیری، تطبیق محتوا با نیازهای فردی، ارائه بازخورد هوشمند و پیش بینی مسیر پیشرفت تحصیلی، امکان شخصی سازی فرایند آموزش را فراهم می سازند. شخصی سازی یادگیری به معنای انطباق محتوا، روش تدریس، سرعت یادگیری و ارزشیابی با ویژگی ها، توانایی ها و علایق هر دانش آموز است و می تواند نقش مهمی در کاهش شکاف های آموزشی و ارتقای عدالت آموزشی ایفا کند. در نظام های آموزشی متنوع که با تفاوت های فردی گسترده، نابرابری های اجتماعی و محدودیت منابع مواجه اند، بهره گیری هدفمند از هوش مصنوعی می تواند بستری برای دسترسی برابر به فرصت های یادگیری با کیفیت ایجاد نماید.هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش هوش مصنوعی آموزشی در تحقق شخصی سازی یادگیری و ارتقای عدالت آموزشی در مدارس متوسطه با رویکرد توصیفی–تحلیلی است. داده ها از طریق تحلیل اسناد علمی، گزارش های سیاستی و بررسی تجربه های اجرایی مدارس هوشمند گردآوری شده است. در بخش توصیفی، کارکردهای اصلی هوش مصنوعی آموزشی شامل تحلیل داده های یادگیری، یادگیری تطبیقی، دستیارهای هوشمند آموزشی و سامانه های پیش بینی عملکرد بررسی شده و در بخش تحلیلی، تاثیر این کارکردها بر کاهش نابرابری های آموزشی، افزایش دسترسی به آموزش با کیفیت و بهبود مشارکت تحصیلی دانش آموزان تحلیل گردیده است.یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند با شناسایی نیازهای فردی دانش آموزان، ارائه مسیرهای یادگیری متناسب، پشتیبانی آموزشی شخصی و بازخورد مستمر، کیفیت یادگیری را ارتقا دهد و فرصت های آموزشی را برای گروه های کمتر برخوردار افزایش دهد. با این حال، چالش هایی همچون شکاف دیجیتال، نگرانی های اخلاقی، حفظ حریم خصوصی داده ها و نیاز به توانمندسازی معلمان می تواند اثربخشی این فناوری را محدود سازد. نتایج پژوهش بر ضرورت سیاست گذاری هوشمندانه، توسعه زیرساخت های فناورانه عادلانه و تدوین چارچوب های اخلاقی برای بهره گیری مسئولانه از هوش مصنوعی آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، عدالت آموزشی ، یادگیری تطبیقی ، فناوری های هوشمند ، سیاست گذاری آموزشی