ریشه یابی علل خشم و راهکارهای تربیتی در مدرسه

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HCWNT02_4109

تاریخ نمایه سازی: 10 بهمن 1404

چکیده مقاله:

پدیده خشم دانش آموزان در محیط مدرسه، یکی از چالش برانگیزترین مسائل تربیتی و آموزشی عصر حاضر است که بی توجهی به آن می تواند پیامدهای ناگواری برای یادگیری، سلامت روانی-اجتماعی افراد و امنیت فضای آموزشی داشته باشد. این مقاله با هدف شناسایی ریشه های چندسطحی خشم و ارائه راهکارهای تربیتی کاربردی برای مدیریت و مهار آن در مدرسه نگاشته شده است. مقاله با روش مرور نظام مند تحلیلی-تلفیقی، به بررسی عوامل علی و ارائه مداخله های اثربخش می پردازد.یافته های پژوهش نشان می دهد که خشم دانش آموزان، پدیده ای تک عاملی و ذاتی نیست، بلکه محصول پیچیده تعامل عوامل درونی، بین فردی و ساختاری است. در سطح فردی-روان شناختی، عواملی مانند اختلال در تنظیم هیجان، ناکامی مزمن، عزت نفس پایین و الگوبرداری از خشونت در رسانه ها نقش دارند. در سطح خانوادگی-اجتماعی، شیوه های تربیتی ناکارآمد (مثل سخت گیری یا غفلت)، تعارضات خانوادگی، و تجربه تبعیض یا زورگویی در مدرسه می توانند خشم را دامن بزنند. در سطح آموزشی-ساختاری، فشارهای نامتناسب تحصیلی، برنامه درسی خشک و غیرانعطاف، روابط نابرابر معلم-دانش آموز، و محیط فیزیکی نامناسب (ازدحام، سر و صدا) از مهم ترین بسترهای بروز خشم هستند.برای مقابله با این پدیده، راهکارهای تربیتی ارائه شده در این مقاله بر سه محور پیشگیری، مداخله و اصلاح استوارند. در سطح پیشگیری، آموزش مهارت های پایه ای زندگی مانند تنظیم هیجان، حل مسئله، همدلی و ارتباط موثر در قالب برنامه درسی، ترویج فرهنگ گفت وگو و احترام متقابل، و ایجاد محیطی حمایتی و عادلانه در مدرسه توصیه می شود. در سطح مداخله (پس از بروز خشم)، راهبردهایی مانند مدیریت خشم از طریق تکنیک های آرام سازی، حل تعارض به صورت میانجی گرانه و گفت وگوی ترمیمی (Restorative Dialogue) موثر شناخته شده اند. در سطح اصلاح، توجه به بازآموزی رفتاری، جبران آسیب های واردشده و درگیر کردن خانواده در فرآیند تربیتی ضروری است.نتیجه گیری نهایی مقاله تاکید می کند که مدیریت خشم در مدرسه نیازمند تغییر نگرش از رویکرد تنبیه محور و قهری به رویکرد تربیتی، حمایتی و سیستماتیک است. موفقیت در این زمینه مستلزم آموزش و توانمندسازی همه ذی نفعان (مدیران، معلمان، دانش آموزان و اولیا)، بازنگری در سیاست ها و فضای کلی مدرسه و همکاری نهادهای پشتیبانی مانند روانشناسان مدرسه است. مدارس می توانند با تبدیل شدن به «اجتماع های یادگیرنده ای» که احساس تعلق و امنیت را برای همه ایجاد می کنند، خشم را نه به عنوان یک تهدید، بلکه به عنوان فرصتی برای

نویسندگان

زینب اصغریان

کارشناسی الهیات

مهری کریم پیرحیاتی

کارشناسی زبان انگلیسی

اعظم گلی

کارشناسی ارشد رشته مشاوره و راهنمایی

محبوبه عمرانی

کارشناسی آموزش ابتدایی