ریشه یابی علل خشم و راهکارهای تربیتی در مدرسه
محل انتشار: دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HCWNT02_4109
تاریخ نمایه سازی: 10 بهمن 1404
چکیده مقاله:
پدیده خشم دانش آموزان در محیط مدرسه، یکی از چالش برانگیزترین مسائل تربیتی و آموزشی عصر حاضر است که بی توجهی به آن می تواند پیامدهای ناگواری برای یادگیری، سلامت روانی-اجتماعی افراد و امنیت فضای آموزشی داشته باشد. این مقاله با هدف شناسایی ریشه های چندسطحی خشم و ارائه راهکارهای تربیتی کاربردی برای مدیریت و مهار آن در مدرسه نگاشته شده است. مقاله با روش مرور نظام مند تحلیلی-تلفیقی، به بررسی عوامل علی و ارائه مداخله های اثربخش می پردازد.یافته های پژوهش نشان می دهد که خشم دانش آموزان، پدیده ای تک عاملی و ذاتی نیست، بلکه محصول پیچیده تعامل عوامل درونی، بین فردی و ساختاری است. در سطح فردی-روان شناختی، عواملی مانند اختلال در تنظیم هیجان، ناکامی مزمن، عزت نفس پایین و الگوبرداری از خشونت در رسانه ها نقش دارند. در سطح خانوادگی-اجتماعی، شیوه های تربیتی ناکارآمد (مثل سخت گیری یا غفلت)، تعارضات خانوادگی، و تجربه تبعیض یا زورگویی در مدرسه می توانند خشم را دامن بزنند. در سطح آموزشی-ساختاری، فشارهای نامتناسب تحصیلی، برنامه درسی خشک و غیرانعطاف، روابط نابرابر معلم-دانش آموز، و محیط فیزیکی نامناسب (ازدحام، سر و صدا) از مهم ترین بسترهای بروز خشم هستند.برای مقابله با این پدیده، راهکارهای تربیتی ارائه شده در این مقاله بر سه محور پیشگیری، مداخله و اصلاح استوارند. در سطح پیشگیری، آموزش مهارت های پایه ای زندگی مانند تنظیم هیجان، حل مسئله، همدلی و ارتباط موثر در قالب برنامه درسی، ترویج فرهنگ گفت وگو و احترام متقابل، و ایجاد محیطی حمایتی و عادلانه در مدرسه توصیه می شود. در سطح مداخله (پس از بروز خشم)، راهبردهایی مانند مدیریت خشم از طریق تکنیک های آرام سازی، حل تعارض به صورت میانجی گرانه و گفت وگوی ترمیمی (Restorative Dialogue) موثر شناخته شده اند. در سطح اصلاح، توجه به بازآموزی رفتاری، جبران آسیب های واردشده و درگیر کردن خانواده در فرآیند تربیتی ضروری است.نتیجه گیری نهایی مقاله تاکید می کند که مدیریت خشم در مدرسه نیازمند تغییر نگرش از رویکرد تنبیه محور و قهری به رویکرد تربیتی، حمایتی و سیستماتیک است. موفقیت در این زمینه مستلزم آموزش و توانمندسازی همه ذی نفعان (مدیران، معلمان، دانش آموزان و اولیا)، بازنگری در سیاست ها و فضای کلی مدرسه و همکاری نهادهای پشتیبانی مانند روانشناسان مدرسه است. مدارس می توانند با تبدیل شدن به «اجتماع های یادگیرنده ای» که احساس تعلق و امنیت را برای همه ایجاد می کنند، خشم را نه به عنوان یک تهدید، بلکه به عنوان فرصتی برای
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زینب اصغریان
کارشناسی الهیات
مهری کریم پیرحیاتی
کارشناسی زبان انگلیسی
اعظم گلی
کارشناسی ارشد رشته مشاوره و راهنمایی
محبوبه عمرانی
کارشناسی آموزش ابتدایی