شناسایی و مدیریت اختلالات یادگیری (مانند dyslexia یا ADHD) در کلاس درس معمولی

امروزه، حضور دانش آموزان با نیازهای ویژه یادگیری، از جمله اختلالات عصبی-رشدی مانند نارساخوانی و اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD)، در کلاس های درس عادی، امری رایج و اجتناب ناپذیر است. این مقاله با هدف ارائه راهکارهای شناسایی به هنگام و مدیریت اثربخش این اختلالات در محیط آموزشی فراگیر، به بررسی نشانه های کلیدی و راهبردهای عملیاتی می پردازد.شناسایی اولیه این اختلالات، نیازمند هوشیاری حرفه ای معلم و توجه به نشانه هایی همچون مشکلات پایدار در خوانش و واج شناسی (در نارساخوانی) و بی قراری، حواس پرتی و تکانشگری مفرط (در ADHD) است. در عین حال، تشخیص قطعی بر عهده متخصصان است و نقش معلم، ارجاع به موقع و ارائه مشاهدات عینی از رفتار دانش آموز می باشد.بخش اصلی مقاله به ارائه راهکارهای مدیریتی غیردارویی و مبتنی بر آموزش اختصاص دارد. این راهکارها بر پایه اصلاح محیط آموزشی، تغییر روش تدریس و استفاده از ابزارهای جبرانی استوارند. برای دانش آموزان با نارساخوانی، راهبردهایی چون استفاده از فونت های ویژه، متن های صوتی، فناوری تبدیل گفتار به نوشتار و ارائه ارزیابی های شفاهی توصیه می شود. برای مدیریت ADHD، ایجاد ساختار منظم، تقسیم تکالیف به بخش های کوچک، استفاده از سیستم های پاداش فوری، اختصاص مکان کم تحریک برای کار و ادغام فعالیت های حرکتی کوتاه در برنامه روزانه، موثرترین مداخلات به شمار می روند.نتیجه گیری کلیدی مقاله بر این نکته تاکید دارد که موفقیت در مدیریت این اختلالات، مستلزم نگرش فراگیر، همکاری تیمی (شامل معلم، والدین، روان شناس و معلم ویژه) و انعطاف در برنامه ریزی درسی است. با اجرای این راهکارها، می توان نه تنها از کاهش اعتماد به نفس و تجربه شکست مکرر در این دانش آموزان جلوگیری کرد، بلکه استعدادهای پنهان آنان را شکوفا و محیطی حمایتی و عادلانه برای تمامی یادگیرندگان فراهم نمود.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، نارساخوانی (Dyslexia) ، اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD) ، کلاس درس فراگیر ، راهبردهای آموزشی ، مداخلات مدرسه محور.