مرور مطالعات تاثیر رویکردهای نمایشی بر بهبود چالش های رفتاری و عاطفی دانش آموزان

با افزایش اختلالات رفتاری و هیجانی در میان دانش آموزان، ضرورت بهره گیری از مداخلات نوآورانه و غیرسنتی در محیط های آموزشی بیش از پیش احساس می شود. هنر درمانی و درام درمانی از جمله رویکردهای روان شناختی مبتنی بر خلاقیت هستند که به شیوه ای غیرمستقیم و تعاملی به بهبود وضعیت روانی کودکان کمک می کنند. این مقاله مروری با هدف بررسی مطالعات انجام شده پیرامون تاثیر روش های نمایشی در کاهش مشکلاتی همچون اضطراب، افسردگی، پرخاشگری، و مشکلات ارتباطی در دانش آموزان تدوین شده است. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که استفاده از فعالیت های نمایشی، قصه گویی، نقش آفرینی و درام درمانی در بستر آموزشی می تواند نقش موثری در ارتقاء مهارت های اجتماعی، افزایش خودبیان گری و کاهش نشانه های اختلالات روانی ایفا کند. با وجود نتایج امیدوارکننده، نیاز به مطالعات گسترده تر و با طراحی دقیق تر در این حوزه احساس می شود.

کلیدواژه ها:

هنر درمانی ، درام درمانی ، مشکلات رفتاری ، اختلالات عاطفی ، نقش آفرینی ، مداخلات روان شناختی ، دانش آموزان