بازطراحی فضای آموزشی ابتدایی از مسیر «لذت» به سوی «کشف»

این مقاله با هدف واکاوی نقش بی بدیل «لذت» به عنوان موتور محرک و دروازه ای ضروری برای رسیدن به «کشف» در یادگیری عمیق، به بازطراحی مفهوم فضای آموزشی دوره ابتدایی می پردازد. استدلال می شود که سیستم های آموزشی سنتی، با تاکید یک سویه بر دستاوردها و اهداف ازپیش تعیین شده، اغلب این سفر پیوسته و درهم تنیده را گسسته کرده و «لذت یادگیری» را به حاشیه رانده اند. در مقابل، این پژوهش بر اساس چارچوب های نظری روان شناسی مثبت نگر، عصب شناسی یادگیری و پداگوژی بازی محور، الگویی پارادایمیک ارائه می دهد که در آن، فضای کلاس درس ابتدایی نه به عنوان محیطی برای انتقال محفوظات، بلکه به مثابه «کارگاه کشف» بازطراحی می شود. در این الگو، عناصری چون کنجکاوی خودانگیخته، تعامل اجتماعی مثبت، چالش های به اندازه و بازخورد سازنده—که همگی در ذات بازی و فعالیت های لذت بخش نهفته اند—به عنوان شالوده های طراحی محیط یادگیری قرار می گیرند. مقاله با مرور نظام مند شواهد پژوهشی نشان می دهد که تلفیق هدفمند لذت در بافت آموزشی، موجب تقویت درگیری شناختی، افزایش تاب آوری در مواجهه با شکست، پرورش خلاقیت و نهایتا تسهیل انتقال از انگیزه های بیرونی به درونی می گردد. به عبارت دیگر، «لذت» مسیر را برای «کشف»—کشف مفاهیم، کشف رابطه ها، کشف قابلیت های خود و کشف لذت فهمیدن—هموار می سازد. در بخش پایانی، اصول عملی برای تجسم بخشی به این الگو در کلاس های درس واقعی، از طراحی فعالیت ها و ارزیابی ها تا تربیت معلمان و چیدمان فضای فیزیکی، ارائه می شود. این مقاله نتیجه می گیرد که بازگرداندن «لذت» به کانون تعلیم و تربیت دوره ابتدایی، یک انتخاب تجملی نیست، بلکه یک ضرورت بنیادین برای پرورش نسلی کنجکاو، خلاق و عاشق یادگیری است.

کلیدواژه ها:

بازطراحی آموزشی ، فضای یادگیری ابتدایی ، لذت در یادگیری ، یادگیری مبتنی بر کشف