بررسی تاثیر فناوری های دیجیتال بر آموزش هنر در مدرسه

در دهه های اخیر، فناوری های دیجیتال به عنوان یکی از عوامل موثر در تحول نظام های آموزشی شناخته شده اند. در حوزه آموزش هنر، این فناوری ها نقش تازه ای در به وجود آوردن فرصت های یادگیری فعال، ارتقای خلاقیت، و پرداختن به مهارت های چندرسانه ای ایفا می کنند. این مقاله به بررسی تاثیر فناوری های دیجیتال بر فرآیند یاددهی–یادگیری هنر در مدارس می پردازد و تلاش می کند نقش این فناوری ها را از منظر معلمان، دانش آموزان و برنامه ریزان آموزشی تحلیل کند. استفاده از ابزارهای دیجیتال همچون تبلت ها، نرم افزارهای طراحی گرافیکی، پلتفرم های آموزشی آنلاین و واقعیت افزوده باعث افزایش تعامل، تقویت یادگیری مشارکتی و توسعه مهارت های هنری فراگیران می شود. با این حال، چالش هایی همچون دسترسی نابرابر به فناوری، نیاز به آموزش تخصصی معلمان، و احتمال کاهش ارتباط آفلاین میان کادر آموزشی و هنرجویان نیز وجود دارد. این مقاله با بررسی ادبیات علمی جدید و تحلیل کیفی تاثیرات مثبت و محدودیت های فناوری های دیجیتال در آموزش هنر در مدرسه، راهکارهایی برای بهینه سازی این ادغام ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهند که فناوری های دیجیتال می توانند به عنوان ابزارهایی توانمند برای ارتقای تجربه یادگیری هنر در مدرسه مطرح شوند، مشروط بر آن که با طراحی آموزشی مناسب و حمایت های سازمانی همراه باشند.

کلیدواژه ها:

آموزش هنر ، فناوری دیجیتال ، یادگیری مشارکتی ، واقعیت افزوده ، مدارس