تربیت اخلاقی در جوامع مسلمان: ارزیابی تطبیقی کارایی روش های آموزشی مبتنی بر فقه و روش های نوین روان شناسی

ین پژوهش با هدف ارزیابی تطبیقی کارایی دو الگوی غالب در تربیت اخلاقی جوامع مسلمان، یعنی روش های آموزشی مبتنی بر فقه اسلامی و روش های نوین روان شناسی تربیتی، طراحی شده است. مطالعه با روش تطبیقی-تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای و نیز مطالعات میدانی در محیط های آموزشی نمونه انجام می پذیرد. یافته های اولیه حاکی از تمایز مبانی این دو رویکرد است؛ رویکرد فقهی بر انتقال حکمی ارزش ها، التزام عملی به احکام و تقویت روحیه تکلیف محوری تاکید دارد، در حالی که روش های روان شناختی بر درونی سازی ارزش ها از طریق تقویت مهارت های شناختی-عاطفی و ایجاد انگیزه درونی تمرکز می کنند. پژوهش در پی آن است که با تحلیل نقاط قوت و محدودیت های هر مدل، الگویی تلفیقی و کارآمد برای ارتقای تربیت اخلاقی در نظام های آموزشی معاصر جهان اسلام پیشنهاد نماید