رویکرد مشارکتی-اخلاقی در فضای کلاسی: تحلیلی بر اساس نهج البلاغه و جغرافیای اجتماعی

این پژوهش با هدف بررسی رویکرد مشارکتی-اخلاقی در فضای کلاسی با بهره گیری از منابع اسلامی و ایرانی، به ویژه نهج البلاغه، و نگاهی به جغرافیای اجتماعی انجام شده است. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و از منابع اسلامی، مقالات علمی و مصاحبه های کیفی با معلمان و دانش آموزان استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که منابع اسلامی می توانند به خوبی به شکل دهی یک محیط یادگیری مشارکتی و اخلاقی کمک کنند. همچنین، جغرافیای اجتماعی به عنوان یک رویکرد مفید در تحلیل فضای کلاسی به خوبی مورد توجه قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که معلم به عنوان یک نمونه اخلاقی و دانش آموزان به عنوان عناصر فعال در فضای کلاسی، نقش مهمی در ایجاد محیطی مشارکتی و اخلاقی دارند. در نهایت، پیشنهاد می شود که در آینده پژوهش های بیشتری در این حوزه انجام شود.