معلم و آموزش مبتنی بر تجربه

آموزش مبتنی بر تجربه یکی از موثرترین رویکردهای یادگیری فعال است که بر مشارکت مستقیم دانش آموز و یادگیری از طریق تجربه تاکید دارد. معلم در این نوع آموزش نقش کلیدی و چندبعدی دارد و به عنوان راهنما، هدایتگر و تسهیل کننده، یادگیری عملی، تفکر انتقادی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را توسعه می دهد. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و مطالعه کتابخانه ای، نقش معلم در طراحی و هدایت فعالیت های تجربه محور، ایجاد محیط حمایتی و انگیزه بخش و بهره گیری از فناوری های آموزشی را بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که توانایی مدیریت کلاس، طراحی فعالیت های مشارکتی و ارائه بازخورد هدفمند را دارند، محیط یادگیری فعال و تعاملی ایجاد می کنند که رشد مهارت های عملی، شناختی و اجتماعی دانش آموزان را تقویت می کند. همچنین، استفاده هوشمندانه از فناوری و ابزارهای تعاملی، فرصت های یادگیری عملی و تجربه مشارکتی را افزایش می دهد و به پایدارتر شدن یادگیری کمک می کند. پژوهش نشان می دهد که آموزش مبتنی بر تجربه نه تنها مهارت های عملی و حل مسئله را ارتقا می دهد، بلکه توسعه شخصیتی، اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری دانش آموزان را نیز تقویت می کند. در نهایت، نقش معلم در این فرآیند حیاتی و بی بدیل است و توانمندسازی حرفه ای معلمان و طراحی محیط های مشارکتی، پایه موفقیت آموزش تجربه محور محسوب می شود.