هدایت رفتار یادگیری دانش آموزان از طریق نقش خودباوری تحصیلی در پیشرفت آموزشی

در نظام آموزشی، عملکرد درسی دانش آموزان معمولا از طریق نمرات، ارزشیابی های کلاسی و میزان درک مفاهیم آموزشی سنجیده می شود. اما آنچه این عملکرد را معنا می بخشد، فراتر از توانایی شناختی است؛ یعنی مجموعه ای از باورها، انگیزش ها و احساسات که رفتار یادگیری را هدایت می کنند. در این میان، خودکارآمدی به عنوان یکی از بنیادی ترین مولفه های انگیزش درونی، به تنظیم رفتار یادگیری کمک می کند و سبب می شود دانش آموزان برای دستیابی به موفقیت تحصیلی، راهبردهای موثرتر و پایدارتر اتخاذ کنند. تحقیقات نشان داده اند که خودکارآمدی تحصیلی با متغیرهایی چون پشتکار، هدف گذاری، رضایت از یادگیری و عملکرد تحصیلی رابطه مثبت دارد. برای مثال، دانش آموزانی که خود را در انجام تکالیف درسی توانا می دانند، معمولا تکالیف دشوار را انتخاب می کنند، در فعالیت های گروهی مشارکت فعال دارند و در برابر موانع تحصیلی از خود مقاومت نشان می دهند. در مقابل، افرادی که نسبت به توانایی های خود تردید دارند، کمتر تلاش می کنند و زودتر دچار افت تحصیلی می شوند.