نقش فناوری و ابزارهای دیجیتال در ارتقای فرآیند تدریس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری و ابزارهای دیجیتال در ارتقای فرآیند تدریس و یادگیری انجام شد. در این پژوهش، تجربه های آموزشی معلمان و دانش آموزان در کلاس هایی که از ابزارهای دیجیتال استفاده می کردند مورد بررسی قرار گرفت. داده ها از طریق مشاهده کلاس ها، یادداشت برداری، گفت وگو با معلمان و دانش آموزان و تحلیل فعالیت های آموزشی جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که استفاده هدفمند از فناوری موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت انگیزه یادگیری و بهبود کیفیت تعامل در کلاس درس می شود. ابزارهای دیجیتال زمینه یادگیری مستقل، خلاقانه و مشارکت جویانه را فراهم می کنند و نقش معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر می دهند. همچنین، فناوری به دانش آموزان کمک می کند تا مهارت های حل مسئله، تفکر انتقادی، خودتنظیمی و همکاری گروهی را توسعه دهند و یادگیری را به تجربه ای معنادار تبدیل کنند. نتایج پژوهش نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه و برنامه ریزی شده از ابزارهای دیجیتال می تواند کیفیت تدریس را ارتقا دهد و محیط یادگیری را متناسب با نیازهای نسل امروز سازد. این پژوهش بر ضرورت توانمندسازی معلمان و استفاده هدفمند از فناوری در فرآیند تدریس تاکید دارد و فناوری را به عنوان ابزاری موثر برای تحول آموزش معرفی می کند.واژگان کلیدی:فناوری آموزشی، ابزارهای دیجیتال، فرآیند تدریس، یادگیری معنادار، یادگیری تعاملی، نقش معلم، آموزش نوین