بررسی وضعیت طرح تدبیر در مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز بر اساس مدل SOWT

پژوهش حاضر با هدف تحلیل وضعیت اجرای طرح تدبیر در مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز بر اساس مدل SWOT انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، اکتشافی بوده و با رویکرد آمیخته (کیفی–کمی) اجرا شده است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل ۱۰ نفر از مدیران مدارس، اساتید دانشگاه و کارشناسان آموزش وپرورش شهر اهواز بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی، جامعه آماری شامل ۴۹۶ نفر از مدیران و معاونان مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز بود که بر اساس فرمول کوکران، ۲۱۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند.ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسش نامه محقق ساخته بود. روایی محتوایی ابزار توسط متخصصان تایید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۸۶/۰ محاسبه شد. در بخش کیفی، با بهره گیری از تحلیل عامل اکتشافی، ابعاد مختلف نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای طرح تدبیر شناسایی گردید. نتایج نشان داد مهم ترین نقاط ضعف شامل نبود رویکرد برنامه محور و نظام گرا در آموزش، ضعف در ساختارهای فناورانه، بی توجهی به ارزیابی مستمر مدرسه ای، ضعف فرهنگ مشارکتی و کاستی های مدیریتی مدارس است. در مقابل، نقاط قوت عمدتا به ویژگی های فردی مدیران و عوامل سازمانی مرتبط بوده است. تهدیدها شامل موانع ساختاری، آموزشی، مدیریتی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی–اجتماعی و فرصت ها شامل الزامات قانونی و رویکرد تمرکززدایی شناسایی شدند.در بخش کمی، نتایج آزمون های آماری نشان داد میانگین ابعاد نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای طرح تدبیر در سطح ۰۵/۰ معنادار و بالاتر از حد متوسط است. یافته ها حاکی از آن است که اجرای اثربخش طرح تدبیر می تواند زمینه رشد حرفه ای مدیران مدارس را فراهم آورد؛ با این حال، موفقیت این طرح مستلزم توجه به شرایط بومی، ظرفیت های اجرایی مدارس و تقویت رویکردهای مشارکتی و نظام مند در مدیریت آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، طرح تدبیر ، مدل سوات ، مدارس ابتدایی ناحیه دو شهر اهواز