مدیریت مشارکتی در مدارس ابتدایی و تاثیر آن بر عملکرد آموزشی

مدیریت مشارکتی به عنوان یک رویکرد نوین در حوزه آموزش، بر مشارکت فعال و موثر تمامی ذی نفعان اصلی نظام آموزشی، به ویژه در سطح مدارس ابتدایی، تاکید دارد. این پژوهش با هدف بررسی مبانی نظری، ابعاد، و تاثیرات مدیریت مشارکتی بر عملکرد آموزشی در مدارس ابتدایی نگاشته شده است. در دوران تحولات سریع آموزشی، مدل های سنتی مدیریت متمرکز پاسخگوی پیچیدگی ها و نیازهای روزافزون مدارس نیستند. مدیریت مشارکتی با توزیع قدرت تصمیم گیری، افزایش حس مالکیت و مسئولیت پذیری، و بهره گیری از خرد جمعی، می تواند زمینه ساز بهبود کیفیت آموزش باشد. ساختار این مقاله شامل بررسی تعاریف کلیدی مانند مدرسه محوری و رهبری توزیعی، تحلیل پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی، ارائه چارچوب مفهومی، و تشریح ابعاد مختلف مشارکت (معلمان، اولیا، دانش آموزان و شوراها) است. همچنین، تاثیر این رویکرد بر شاخص های کلیدی عملکرد آموزشی، از جمله پیشرفت تحصیلی، انگیزش، و جو مدرسه، مورد سنجش قرار گرفته است. در نهایت، چالش های بومی سازی و اجرای این مدل در نظام آموزشی ایران شناسایی شده و راهکارهای عملیاتی برای تقویت فرهنگ مشارکت ارائه می گردد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که مدیریت مشارکتی نه تنها به ارتقاء فرآیندهای مدیریتی کمک می کند، بلکه به طور مستقیم بر بهبود نتایج یادگیری دانش آموزان در دوره ابتدایی اثرگذار است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، مدرسه ابتدایی ، عملکرد آموزشی ، مدرسه محوری ، رهبری توزیعی ، مشارکت اولیا.