کاربرد داستان ها و شعر های ادبیات فارسی در آموزش مفاهیم منابع طبیعی به دانش آموزان ابتدایی و متوسطه

ادبیات فارسی، به عنوان یکی از غنی ترین گنجینه های فرهنگی ایران، ظرفیت بالایی برای آموزش غیرمستقیم مفاهیم علمی و اخلاقی دارد. یکی از حوزه های قابل بهره گیری از این ظرفیت، آموزش مفاهیم منابع طبیعی به دانش آموزان در مقاطع ابتدایی و متوسطه است. هدف این پژوهش بررسی نقش و کارکرد داستان ها و اشعار فارسی در انتقال مفاهیم مرتبط با حفظ محیط زیست، صرفه جویی در منابع، و احترام به طبیعت است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی بوده و با بررسی نمونه هایی از متون ادبی که مستقیما یا غیرمستقیم به موضوعات طبیعی و زیست محیطی پرداخته اند، انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که محتوای ادبیات فارسی، با بهره گیری از عناصر خیال، عاطفه و تصویرسازی، می تواند باعث درک عمیق تر مفاهیم منابع طبیعی در ذهن دانش آموزان و ارتقای نگرش مثبت آنان نسبت به محیط زیست شود. در نتیجه، به کارگیری متون ادبی در برنامه های آموزشی مدارس، رویکردی موثر در تلفیق ادبیات با آموزش علوم محیطی است.

کلیدواژه ها:

ادبیات فارسی ، منابع طبیعی ، آموزش محیط زیست ، شعر و داستان ، آموزش تلفیقی