بررسی نقش میانجی خودکارآمدی شغلی در رابطه ی بین عدالت سازمانی با موفقیت شغلی معلمان دوره ی ابتدایی

در پژوهش حاضر، رابطه ی بین عدالت سازمانی با موفقیت شغلی معلمان دوره ی ابتدایی مورد بررسی قرار گرفته و نقش میانجی خودکارآمدی شغلی در این ارتباط واکاوی شده است. این پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی بوده و به روش توصیفی-همبستگی اجرا شد. جامعه ی آماری پژوهش را کلیه ی معلمان شاغل در دوره ی ابتدایی آموزش و پرورش منطقه ی تبادکان شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ با تعداد تقریبی ۳۰۰۰ نفر تشکیل می-دادند و نمونه ی آماری بر اساس فرمول کوکران ۳۴۰ نفر (۲۳۰ معلم زن و ۱۱۰ معلم مرد) محاسبه شد. این تعداد نمونه به صورت تصادفی و به روش نمونه گیری طبقه ای (نسبی) و بر اساس برخی ملاک های ورود و خروج به مطالعه انتخاب شدند. گردآوری اطلاعات توسط پرسشنامه های عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (۱۹۹۳)، خودکارآمدی شغلی ریگز و نایت (۱۹۹۴) و موفقیت شغلی نبی (۲۰۰۱) انجام و سپس این داده ها توسط آزمون-های همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری (تحلیل مسیر) در نرم افزار SPSS۲۲ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که هر سه متغییر عدالت سازمانی، موفقیت شغلی و خودکارآمدی شغلی در نمونه ی آماری مورد مطالعه دو به دو با یکدیگر ارتباط مثبت و معنادار دارند. سپس نتایج آزمون تحلیل مسیر نشان داد که خودکارآمدی شغلی در ارتباط بین عدالت سازمانی (هر سه مولفه ی عدالت توزیعی، رویه ای و مراوده ای) و موفقیت شغلی معلمان نقش میانجی گرایانه ی مثبتی دارد. بنابراین می توان گفت که یکی از روش های افزایش موفقیت شغلی معلمان افزایش عدالت سازمانی از طریق بهبود خودکارآمدی شغلی است.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی شغلی ، عدالت سازمانی ، موفقیت شغلی معلمان