شناسایی موانع اجرای کامل «آموزش مبتنی بر شایستگی» (CBE) در هنرستان های ایران.

اجرای کامل آموزش مبتنی بر شایستگی در هنرستان های ایران به عنوان پارادایمی نوین که بر تسلط بر مهارت های عملی و پاسخگویی به نیاز بازار کار تاکید دارد، با مجموعه ای درهم تنیده از موانع روبه روست. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به شناسایی و واکاوی این موانع در ابعاد مختلف می پردازد. یافته ها نشان می دهد چالش ها تنها محدود به کمبود منابع نیست، بلکه موانع ساختاری و مدیریتی مانند تمرکزگرایی شدید و ناهماهنگی نهادی، بستری بازدارنده ایجاد کرده اند. محدودیت منابع و زیرساختهای ناکافی و منسوخ، امکان تمرین و یادگیری عمیق را سلب می نمایند. از سوی دیگر، کمبودها در حوزه نیروی انسانی، شامل فاصله مهارتی مدرسان با صنعت و نبود نظام توسعه حرفه ای موثر، نقش معلم به عنوان عامل محوری تحول را تضعیف می کند. موانع فرهنگی و نگرشی مانند غلبه پارادایم نظری و منزلت اجتماعی پایین آموزش فنی، مقاومت در برابر تغییر را دامن می زند. همچنین، نظام ارزشیابی نامتناسب فعلی که قادر به سنجش عملکرد واقعی نیست و ضعف پیوند ارگانیک با صنعت به دلیل فقدان چارچوب انگیزشی و مکانیزم های مشارکت پایدار، این چالش ها را تشدید می کنند. این موانع نه در انزوا، که در تعاملی تقویت کننده، منظومه ای پیچیده ایجاد نموده و اجرای اثربخش آموزش شایستگی محور را منوط به عبور از وضعیت موجود می سازد. نتیجه گیری کلی حاکی از آن است که غلبه بر این شرایط نیازمند تحولی سیستماتیک و هماهنگ در سطوح حکمرانی، منابع، نیروی انسانی و فرهنگ آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر شایستگی ، هنرستان های فنی و حرفه ای ، موانع اجرایی ، نظام ارزشیابی ، پیوند با صنعت.