حسابداری ، زبان کسب و کار : نقش معلم در پرورش نسلی دقیق و قابل اعتماد

حسابداری به عنوان زبان بی بدیل کسب وکار، نقشی محوری در ایجاد شفافیت، تخصیص بهینه منابع و حفظ اعتماد عمومی در نظام اقتصادی ایفا می کند. پرورش نسلی از حسابداران که علاوه بر تسلط فنی، از دقت، صداقت، مسئولیت پذیری اجتماعی و تفکر انتقادی برخوردار باشند، یک ضرورت راهبردی است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش کلیدی معلم حسابداری به عنوان عامل اصلی در تحقق این هدف می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معلم، فراتر از یک انتقال دهنده دانش فنی، به عنوان یک الگوی نقش اخلاقی، طراح روش های تدریس اثربخش و تسهیل گر پرورش شایستگی های حرفه ای عمل می کند. در این مسیر، معلم با به کارگیری روش هایی مانند یادگیری مبتنی بر مورد، شبیه سازی حرفه ای و ادغام مباحث اخلاقی در سراسر برنامه درسی، نه تنها قضاوت حرفه ای را تقویت می کند، بلکه حس مسئولیت پذیری در قبال جامعه را نیز نهادینه می سازد. مقاله حاضر همچنین چالش های معاصر از جمله شکاف فناوری و بحران اعتماد را بررسی کرده و بر لزوم بازتعریف نقش معلم در تقاطع آموزش، حرفه و جامعه برای تربیت حسابداران آینده تاکید می ورزد. در نتیجه، موفقیت در پرورش نسل دقیق و قابل اعتماد، مستلزم تحولی پارادایمی در آموزش حسابداری است که در آن معلم به عنوان محور تغییر، سرمایه گذاری بر توسعه حرفه ای وی و ایجاد پیوندی پایدار با دنیای عمل، اجتناب ناپذیر است.

کلیدواژه ها:

آموزش حسابداری ، معلم به عنوان الگوی نقش ، اخلاق حرفه ای ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، روش های تدریس فعال.