طراحی الگویی برای مشارکت اثربخش اولیا در پشتیبانی از فرآیند رشد اجتماعی-هیجانی دانش آموزان ابتدایی

هدف این مقاله، طراحی الگویی برای مشارکت اثربخش اولیا در پشتیبانی از رشد اجتماعی-هیجانی دانش آموزان ابتدایی است. با تاکید بر اهمیت این بعد از رشد به عنوان زیربنای شخصیت سالم و موفقیت آتی، مقاله نشان می دهد که رابطه کنونی خانه و مدرسه در این حوزه غالبا فاقد نظاممندی، مبتنی بر ارتباطات مقطعی یا متمرکز بر حل بحران است. بر پایه مبانی نظری مانند دیدگاه بوم شناختی برونفن برنر و نظریه های رشد، الگوی پیشنهادی «مشارکت همافزای خانه و مدرسه» در سه لایه طراحی شده است: لایه زیرساخت (ایجاد زبان مشترک و اعتماد)، لایه عملیاتی (شامل ارتباطات روزمره هدفمند، فعالیت های دورهای و پروژه های مشترک) و لایه پایش (ارزیابی فرایند و نتایج با شواهد چندمنبعی). اجرای این الگو مستلزم نقش فعال مدرسه به عنوان هماهنگ کننده و تسهیل گر، توانمندسازی اولیا و معلمان، و به کارگیری راهبردهای عملیاتی ساده و تدریجی است. همچنین، غلبه بر موانعی چون تراکم درسی، کمبود زمان، نگرش های سنتی و شکاف مهارتی، نیازمند ایجاد بسترهای سیاستی، سازمانی و فرهنگی مناسب است. در پایان تاکید می شود که تحقق این الگو، گذار از رویکردی نمادین به مشارکتی ساختاریافته و یادگیرنده را می طلبد که در آن رشد اجتماعی-هیجانی دانش آموز، محور همکاری مشترک خانواده و مدرسه قرار گیرد.