سواد رسانه ای برای معلمان: تربیت دیجیتالی در دنیای متصل برای کیفیت آموزش در مدارس

هدف از نگارش این مقاله، بررسی نقش محوری سواد رسانه ای و تربیت دیجیتالی معلمان به عنوان ضرورتی بنیادین برای ارتقای کیفیت آموزش در مدارس عصر حاضر است. در دنیایی که به طور فزاینده ای متصل و متکی بر جریان پیوسته اطلاعات است، نقش سنتی معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر، راهنمای انتقادی و معمار تجربیات یادگیری عمیق تحول یافته است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی، مولفه های کلیدی شایستگی های مورد نیاز معلمان (شامل تحلیل انتقادی پیام، ارزیابی اعتبار اطلاعات، تولید محتوای مسئولانه و مشارکت اخلاقی در فضای مجازی) را تبیین می کند. همچنین چالش های پیش روی نهادینه سازی این شایستگی ها، از موانع برنامه درسی و کمبود منابع گرفته تا مقاومت های نگرشی و ملاحظات امنیتی-اخلاقی، مورد تحلیل قرار می گیرد. در ادامه، راهبردهای عملی برای تربیت و توسعه حرفه ای معلمان در سطوح خرد (طراحی کارگاه های تولید رسانه ای)، میانی (ایجاد شبکه های حرفه ای یادگیری) و کلان (سیاست گذاری و سرمایه گذاری در زیرساخت) ارائه می شود. یافته های مقاله بر این امر تاکید دارند که تلفیق موثر سواد رسانه ای در فرآیند تربیت معلم، تاثیر مستقیمی بر غنی سازی محیط یادگیری، پرورش تفکر انتقادی، تقویت شهروندی دیجیتالی مسئولانه و در نهایت، آماده سازی دانش آموزان برای زندگی و کار در قرن بیست ویکم دارد. بر این اساس، نتیجه گیری می شود که تحقق این چشم انداز مستلزم عزمی جمعی و رویکردی نظام مند در بازنگری برنامه های درسی، حمایت از معلمان و ایجاد اکوسیستم های یادگیری دیجیتال عادلانه و امن است.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، تربیت دیجیتالی معلمان ، کیفیت آموزش ، شهروندی دیجیتال ، یادگیری در قرن بیست ویکم.