لذت یادگیری با بازی و سرگرمی

هدف از پژوهش حاضر، تبیین نقش بازی و سرگرمی های آموزشی در تحول فرآیند یاددهی-یادگیری و بررسی تاثیر آن بر شاخص های اشتیاق تحصیلی است. در دنیای امروز که محرک های دیجیتال باعث کاهش بازه توجه دانش آموزان شده است، روش های سنتی سخنرانی محور کارایی خود را از دست داده اند. این مقاله به روش مروری-تحلیلی، به بررسی چگونگی ادغام عناصر بازی (مانند امتیاز، مرحله، چالش و بازخورد فوری) در محتوای درسی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر بازی نه تنها باعث کاهش استرس و اضطراب ناشی از امتحان می شود، بلکه با فعال سازی دوپامین در مغز، لذت یادگیری را جایگزین اجبار آموزشی می کند. نتایج پژهش حاکی از آن است که استفاده از ابزارهای سرگرم کننده، منجر به افزایش ۴۰ درصدی ماندگاری مطالب در حافظه میان مدت و بلندمدت می گردد. در نهایت، این مقاله پیشنهاد می دهد که معلمان با بهره گیری از سناریوهای بازی محور، محیط کلاس را از فضایی پویا و تعاملی سرشار کنند تا علاوه بر انتقال دانش، مهارت های نرم دانش آموزان نیز تقویت شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: بازی وارسازی ، یادگیری لذت بخش ، اشتیاق تحصیلی ، آموزش نوین ، سرگرمی آموزشی.